Αρχείο

Posts Tagged ‘ΟΑΕΕ’

Μια μέρα λίγο διαφορετική

Ιουνίου 7, 2012 Σχολιάστε

Χθες δυστυχώς μου έκλεψαν το ποδήλατο. Ήταν κάπου στην Ομόνοια. Πειραιώς 46, μπροστά από τον ΟΑΕΕ. Και τι είχα πάει να κάνω στον ΟΑΕΕ; Να ανανεώσω την εξαίρεση που μου έχει βάλει να κάνω η χώρα αυτή που έχω την τύχη να ζω. Κάτι που θα είχε αποφευχθεί αν απλά το ΤΣΜΕΔΕ με τον ΟΑΕΕ επικοινωνούσαν με κάποιον σύγχρονο τρόπο (π.χ. Ιντερνετ) για να ενημερώνουν το ένα τις βάσεις του άλλου. Προφανώς δεν ευθύνεται κανείς άλλος περισσότερο από εμένα. Έπρεπε να είχα επενδύσει σε μια σοβαρή αλυσίδα και να κάνω καλύτερο κλείδωμα. Ειδικά η Πειραιώς είναι ένα σημείο όπου κείτονται κάθε λογής άτυχοι και ταλαιπωρημένοι. Κατά τη γνώμη μου έπρεπε να το είχα πάρει μαζί μου μέσα στον ΟΑΕΕ. και να έδινα ένα τιπ στον σεκιουριτά της εισόδου να μου το προσέχει. Την πάτησα σαν πρωτάρης. Θεώρησα πως επειδή είναι ένα σημείο που έχει πολύ κόσμο δε θα τολμήσει κάποιος άλλος τόσο εύκολα να το πάρει.

Κλαψ!

Κλαψ!

Τέλος πάντων όλα ξεκινήσαν όταν ο ΟΑΕΕ μου έστειλε την απόδειξη εισφοράς για το 2ο δίμηνο του 2012, 491€. Παίρνω τηλέφωνο και τους λέω ότι έχω το χαρτί από το ΤΣΜΕΔΕ για την εξαίρεση και επειδή δουλεύω δεν προλαβαίνω. Να σας το στείλω με FAX; (τι είπα τώρα, ε;). Μου λέει όχι, και πως πρέπει να είμαι εκεί για να υπογράψω και μια υπεύθυνη δήλωση. Τέλος πάντων με βαριά καρδιά παίρνω το ποδήλατο να κατέβω στην Ομόνοια.

Στη διαδρομή σκάει το λάστιχο. Για καλή μου τύχη έγινε κοντά σε ένα ποδηλατάδικο. Μπαίνω μέσα για να μου αλλάξουν σαμπρέλα. Όμως είχα πατήσει πάνω σε σπασμένα γυαλιά και μερικά είχαν μπει μέσα στο λάστιχο. Ψάχνοντας ο ποδηλατάς να δει που είναι η τρύπα με το χέρι γδέρνεται από τα μικρά κομμάτια γυαλιού και γεμίζει αυτός, το λάστιχο και η σαμπρέλα αίματα. Gore everywhere. Όσο ο ποδηλατάς προσπαθούσε να μαζέψει τα αίματα και να μου φτιάξει το λάστιχο ένας πελάτης άρχισε να με ρωτάει για το ποδήλατο. Ήθελε να πάρει ένα και μου ζήτησε συμβουλές. Μιλήσαμε για λίγο και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι του έλεγα πως πρέπει να επενδύσει σε μια καλή αλυσίδα/κλειδαριά και πως αυτή που έχω εγώ είναι της πλάκας κλπ κλπ. (Σημ. Ναι είμαι προληπτικός και δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος. Μόλις το είπα αυτό, σκεφτόμουν από μέσα μου πως «να δεις πως κάτι θα πάει στραβά σήμερα»). Αφού με γκαντέμιασα πήρα το δρόμο για τον ΟΑΕΕ.

Μόλις έφτασα κατέβηκα από το ποδήλατο και άρχισα να ψάχνω κάπου να το δέσω. Περπατώντας χτύπησα κατά λάθος με τον ώμο μου έναν τύπο τελειωμένο που έκανε παζάρια για τη δόση του. Γυρίζει και αρχίζει να με βρίζει (όσο μπορούσε να αρθρώσει λέξεις). Δεν έδωσα σημασία. Ήξερα πως ότι πω θα χρησιμοποιηθεί εναντίων μου. Κάνω 5 βήματα και βρίσκομαι μπροστά από το θυρωρείο του ΙΚΑ και του ΟΑΕΕ (νομίζω συστεγάζονται). Βλέπω παντού γύρω κόσμο, και τον θυρωρό και λέω εντάξει εδώ είναι καλά. Δένω και μπαίνω στο κτήριο.

Μετά από μιάμιση ώρα βγαίνω και το ποδήλατο είχε γίνει «καπνός». Πήρα το δρόμο τις επιστροφής με τα πόδια. Δεν πέρασα από το τμήμα να κάνω δήλωση. Δεν είχα όρεξη. Θα πάω όμως αύριο.

Σε αυτό το σημείο είναι λίγα αυτά που μπορώ να κάνω. Εύχομαι τουλάχιστον το ποδήλατο να καταλήξει σε κάποιον που θα το αγαπήσει όσο εγώ.

Ηθικό δίδαγμα. Η καλή κλειδαριά φυλάει τα έρμα.