Αρχείο

Archive for the ‘Technology’ Category

Linux Mint Maya Cinnamon

Νοέμβριος 10, 2012 Σχολιάστε

Η αγάπη μου για το Linux είναι γνωστή εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πρόσφατα έκανα μια αναβάθμιση στο λειτουργικό και αγόρασα μεταξύ άλλων και έναν SSD δίσκο. Τον Vertex 4 256ΜΒ από την OCZ. Ένας καταπλητικός δίσκος που με κάνει κάθε φορά που μπαίνω σε υπολογιστή με HD να κλαίω και να μονολογώ «Πως ζούσα τόσο καιρό χωρίς SSD».

Τέλος πάντων αφού έκανα backup τα πάντα είπα να δοκιμάσω το Ubuntu 12.10 με clean install. Μπήκε σφαίρα. Έκανε boot σε 9 δευτερόλεπτα από τον GRUB και μετά. Δυστυχώς όμως απογοητεύτηκα εις τριπλούν. (1) Το Unity το οποίο δεν με εντυπωσίασε ποτέ σε κάθε αναζήτηση φέρνει αποτελέσματα από την Amazon. Υπάρχει τρόπος να βγουν με τη χρήση του CLI άλλα η απογήτευση μου ήταν ήδη μεγάλη. (2) Οι ανοιχτοί drivers για την AMD στη δικιά μου κάρτα (Radeon HD 4870) έκαναν το ανεμιστηράκι της GPU να δουλεύει στο μαξιμουμ κάνοντας τον υπολογιστή μου αδύνατο να εργαστεί κάποιος λόγω του θορύβου. (3) Για κάποιον λόγο δεν μπορούσα να εγκαταστήσω fonts (έχω μερικές απαιτήσεις σε συγκεκριμένα fonts που θέλω). Γενικά όμως το Unity δεν μου άρεσε οπότε η απόφαση ήταν να πάω στο Fedora 17 που τόσο έχω αγαπήσει.

Δυστυχώς όμως για κάποιον λόγο δεν δούλευε σωστά. Και εκεί το ανεμιστηράκι δούλευε στο μαξιμουμ συνεχώς. Άλλα δεν ήταν αυτό το πρόβλημα. Είχα γενικότερα προβλήματα. Τις περισσότερες φορές απλά πάγωνε ο υπολογιστής. Και εκεί μάλλον φταίνε οι open drivers για AMD. Δεν το γνωρίζω, το λέω από εμπειρία.

Μετά τη δεύτερη προσπάθεια είπα να κάνω την τρίτη μου επιλογή που ήταν το Mint 13 με Cinnamon. Μπήκε εύκολα. Πάλι το ανεμιστηράκι μου δούλευε στο max. Φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με τον open source driver για την κάρτα μου (ATI Radeon HD 4870) οπότε έπρεπε να τους απεγκαταστήσω και να βάλω τους official. Ευτυχώς, με  αυτόν τον οδηγό (υπάρχει και αυτός που βρήκα αργότερα) όλα παίζουν μια χαρά. Το Cinnamon είναι φανταστικά απλό και όμορφο. Υπάρχουν τα βασικά εφέ ενός μοντέρνου λειτουργικού. Έβαλα και ένα όμορφο conky configuration από εδώ και τέλος ένα φανταστικό weather plugin στο cinnamon task bar από εδώ.

Μέσα σε ένα πρωινό είχα στήσει τα virtual envs και τα public-private keys εγκατέστησα και το Ubuntu One. Και μαζί με το Dropbox που πλέον έχω παντρευτεί κανονικά κάνουν ένα φανταστικό συνδυασμό.

Το πακετάκι όλο αυτό εμπλουτίζεται αφάνταστα από τον SSD μου που πραγματικά «τα σπάει» (την μισώ αυτήν την έκφραση άλλα στην περίπτωση μου δεν υπάρχει καλύτερη). Ο SSD με το Mint στα 64bit σπάει όλα τα κοντέρ. Όλα τα προγράμματα ανοίγουν εν ριπή οφθαλμού. Για παράδειγμα τo import της MySQL βάσης που στα Windows με HD έκανε γύρω στα 30-40 δεύτερα (είναι γύρω στα 15ΜΒ) τώρα παίρνει 2 δευτερόλεπτα. Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως γίνεται όλα να γίνονται τόσο γρήγορα. Και όμως γίνεται. Και είναι απίστευτο.

Για παράδειγμα πλέον δεν χρειάζεται να κάνω suspend. Το shut-down / start-up είναι πλέον το ίδιο γρήγορο… 🙂

Υπάρχει αυτό το φανταστικό εργαλείο που λέγεται synapse.

Ορίστε 2 οδηγοί για το post-installation του Mint. Εδώ και εδώ.

Εντάξει, τα προβληματάκια του τα έχει. Για παράδειγμα ένα προβληματάκι με το Compiz και τους Catalyst (πάλι αυτοί) δεν με αφήνει να πάρω screenshot. Άγνωστο γιατί. Όμως όλα αυτά δεν είναι deal breakers.

Τέλος, να πω πως επιμένω στια απόψεις μου ότι το 90% των διανομών του Linux πρέπει να καταργηθεί και να δοθεί βάση σε 2-3 που θα δουλέουν όμως άψογα out-of-the-box. Και φαίνεται να συμφωνεί και ο Δημήτρης Καλαμάρας του Linux Inside. Επιμένω πως δεν είναι κάτι κακό και ειδικά τώρα που η πληροφορική αλλάζει με το ‘Touch‘, είναι μια καλή ευκαιρία που η κοινότητα πρέπει να εκμεταλλευτεί.

Κατηγορίες:Life, Linux, OpenSource, Technology Ετικέτες: , , , , , , ,

Tipleaders 2η Γενιά, και τα σχετικά συμπεράσματα

Οκτώβριος 20, 2012 Σχολιάστε

Πέρασαν αρκετοί μήνες από τότε που σηκώσαμε την πρώτη έκδοση του Tipleaders. Το tipleaders.com είναι μια ανταποδοτική κοινότητα χρηστών που ασχολούνται με το στοιχηματισμό. Προσφέρει στοιχηματικές προτάσεις και τις αξιολογεί βάσει των ικανοτήτων του παίχτη.

Credits

Από χθες το Tipleaders άλλαξε σελίδα. Ενώ παλιότερα η υπηρεσία ήταν κυρίως συνδρομητική από χθες η ανταμοιβή των παικτών βασίζεται σε credits τα οποία τους δίνουν άλλοι παίκτες. Δηλαδή οι στοιχηματικές συμβουλές ενός καταταγμένου παίχτη είναι κρυμμένες για τους παίχτες που έχουν καταταχτεί σε χαμηλότερη βαθμίδα από ότι εκείνος. Για να τις «ανοίξουν» θα πρέπει να του μεταφέρουν κάποια από τα δικά τους credits. Τα credits αγοράζονται από εμάς και τα κερδισμένα credits μπορούν να ανταλαχτούν με χρήματα σε αναλογία 3/1 (δηλαδή τα 3 credits κοστίζουν $1).

Προς το παρόν το νέο σύστημα ανταποδοτικότητας φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα.

Τι μάθαμε μέχρι τώρα

Πέρα από το πως λειτουργεί η υπηρεσία θα ήθελα να μοιραστώ κάποια πράγματα σχετικά με τις εμπειρίες που αποκόμισα τους τελευταίους μήνες.

Αρχικά όμως οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στο περιοδικό Linux Inside που στο τεύχος #10 έκανε μια σχετικά εκτενής αναφορά στην υπηρεσία μας και στη σχέση μας με το ανοιχτό λογισμικό. Να το διαβάσετε! 🙂

Βέβαια, διαβάζοντας το Editorial του Δ. Καλαμαρά δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι έλεγα περίπου τα ίδια πριν από 3 χρόνια ακριβώς. Χαίρομαι που ο Δημήτρης (που εκτιμώ τη δουλειά του πάρα πολύ) συμφωνεί μαζί μου. 🙂

Στο ζουμί τώρα.

Αυτούς τους 4-5 μήνες λειτουργίας του Tipleaders έβγαλα κάποια πολύ σημαντικά συμπεράσματα για το πως λειτουργεί μια web υπηρεσία και ποια τα constraints της.

  • Πλέον είμαι σίγουρος πως οι μηνιαίες καταβολές εισφορών (συνδρομές) είναι μια επιλογή που εμπεριέχει αρκετά μεγάλο ρίσκο. Ακόμα και εμείς που ζητούσαμε συνδρομή από τα μέλη μας δε θέλαμε να δώσουμε συνδρομή σε έναν payment gateway και παραμείναμε στην PayPal γιατί ήταν η μόνη που προσέφερε δωρεάν υπηρεσία για recurring payments (συνδρομές) χωρίς η ίδια να ζητάει συνδρομή. Εκεί αρχίσαμε να προβληματιζόμαστε. Φαίνεται πως η καλύτερη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών είναι μέσω προμήθειας. Δεν θα το συνιστούσα εκτός αν η παρεχόμενη υπηρεσία είναι super-wow.
  • Όταν έχεις μια υπηρεσία που απευθύνεται σε μεγάλο αριθμό χρηστών και προσφέρει ανταποδοτικές υπηρεσίες με περιεχόμενο που εξαρτάται από διαφορετικούς παρόχους τότε δεν υπάρχουν σαββατοκύριακα και αργίες. Τα ξενύχτια είναι συνεχόμενα. Ειδικά αν κάνεις και άλλη δουλειά ενδιάμεσα (όπως εμείς). Ευτυχώς ή δυστυχώς καταλήγουμε να δουλεύουμε 12-15 ώρες την ημέρα σε καθημερινή βάση (ΣΚ και αργίες συμπεριλαμβανομένου).
  • Βασικότατος παράγοντες επιτυχίας μιας εφαρμογής ή μιας υπηρεσίας είναι το testing. Είναι απαραίτητο. Νομίζω στην Ελλάδα (τουλάχιστον εκεί που έχω εργαστεί) φαίνεται να το παραμερίζουν. Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει πάντα να υπάρχει μια ομάδα τεστερς σε κάθε επιχείρηση που θέλει να τη σέβονται. Ωραίο και αγαπημένο το Unit Testing άλλα δυστυχώς δεν φτάνει. Το Tipleaders είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία με σύνθετη δομή βάσης, και πολλά σκριπτάκια να τρέχουν στο background που περνάνε αγώνες και αποτελέσματα να κατατάσσουν τους παίχτες και να μοιράζουν κέρδη.
  • Οι χρήστες αγαπάνε τις υπηρεσίες που απαντάνε άνθρωποι πίσω από τα e-mails και όχι σκριπτάκια.
  • Είναι δύσκολο οι χρήστες να σου δώσουν το κανονικό τους e-mail. Συνήθως δίνουν τα δευτερότριτα και κάποια στιγμή θα πρέπει να τους κάνεις engage ώστε να δώσουν το βασικό τους e-mail. Μέχρι να γίνει αυτό όμως πρέπει να φτύσεις αίμα.
  • Δυστυχώς το spamming είναι αναγκαίο. Η σημερινή καθημερινότητα είναι πολύπλοκη. Οι άνθρωποι έχουν ζωές και προβλήματα. Είναι πολύ εύκολο να ξεχάσουν την υπηρεσία σου. Ένα ευγενικό spamming είναι δυστυχώς αναγκαίο. Εμείς τα e-mails δε τα δίνουμε σε τρίτους και προσπαθούμε να στέλνουμε μαζικά μόνο όταν έχουμε κάτι να πούμε.
  • Οι χρήστες βαριούνται εύκολα. Ένα συνεχόμενο iteration είναι αναγκαίο.
  • Οι διαφημίσεις στο Facebook είναι 2-3 φορές πάνω από το κόστος της google και προσφέρουν 2-3 φορές χειρότερα αποτελέσματα… go figure.
  • Το να βρεις payment gateway / processor που να παίζει στην Ευρώπη φαίνεται πολύ δύσκολο. Πρόσφατα η Brain Tree άνοιξε και στην Ευρωπαική αγορά άλλα ακόμα δεν έχουν απαντήσει στην αίτησή μου για δημιουργία λογαριασμού. Ίσως να φταίει το ότι προσφέρουμε στοιχηματική υπηρεσία. Μια άλλη προσπάθεια που μου αρέσει είναι το ZooZ, μόνο που το documentation είναι λίγο φτωχότερο, όμως νομίζω πως αξίζει τον κόπο και θα κάνουμε μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε λογαριασμό και εκεί.
  • Είναι δύσκολο να πάρεις feedback από τους χρήστες. Όσο εύκολη και αν είναι η διαδικασία. Δυστυχώς τα περισσότερα πράγματα θα πρέπει να τα καταλάβεις μόνος σου

Για να μη γίνει εντελώς σεντόνι το κείμενο θα σταματήσω εδώ. Περάστε μια βόλτα από το Tipleaders και πείτε μας τη γνώμη σας.

Tipleaders. Εβδομάδα 1η

Μαΐου 29, 2012 Σχολιάστε

Tipleaders. Home of the tipstersΗ πρώτη εβδομάδα πέρασε και τα στατιστικά λένε 300+ new user registrations. Όλα αυτά με $100 μη στοχευμένης διαφήμισης. Κατά τη γνώμη μου καθόλου άσχημα. Η σελίδα είναι καινούργια και θεωρώ πως ακόμα είναι νωρίς να κάνουμε εκτιμήσεις. Υπάρχουν κάποια πράγματα που μου έχουν κάνει εντύπωση.

Bugs

Σχεδόν κανένα! Ειλικρινά δεν το περίμενα. Το site δούλεψε κατά 99% as expected. Η αλήθεια είναι πως είχαμε κάνει πολύ δουλειά στο testing. Το testing θεωρώ πως είναι από τις πιο δύσκολες φάσεις πριν τη παραγωγή και χρειάζεται μεγάλη εμπειρία, επιμονή και υπομονή για να βρεθούν ακόμα και τα πιο δύσκολα bugs. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι δε θα ανακαλύψουμε προβλήματα κατά τη διάρκεια της χρήσης του. Απλά ελπίζω να τα διαπιστώσουμε εμείς πρώτοι 😉

Users are evil

Αυτό που λένε για τους χρήστες ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Υπήρχαν χρήστες που θέλησαν να προσπαθήσουν να εκμεταλλευθούν το σύστημα με τους πόντους που μοιράζει το tipleaders.com. Το σύστημα δίνει πόντους για κάθε referral. Όμως όχι άμεσα, άλλα έμμεσα. Δηλαδή για να πάρεις πόντους θα πρέπει ο χρήστης που κάλεσες και γράφτηκε να αγοράσει coins (κοστίζουν $10). Κάθε 200 πόντους έχεις δικαίωμα να διεκδικήσεις $5 (ή 100 coins).  Πόντους παίρνεις, επίσης, και αν κατακτήσεις διάφορα awards ή ανέβεις επίπεδο. Βρήκαμε ένα forum όπου χρήστες άρχισαν να μαζεύονται για να καλέσει ο ένας τον άλλο ώστε να μαζέψουν πόντους για να διεκδικήσουν τα λεφτά. Δυστυχώς όμως η σελίδα δε λειτουργεί έτσι και μόλις το διαπίστωσαν η προσπάθεια έμεινε στη μέση.

Winnings

Εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι οι tipsters που έρχονται στη σελίδα είναι εξαιρετικοί. Προτείνουν πολύ ‘ψαγμένα’ στοιχήματα. Για παράδειγμα (μόνο) η χθεσινή μέρα έβγαλε κέρδη της τάξης του 50%. Βέβαια αυτό θα διαρκέσει για άλλη μια βδομάδα γιατί αρκετοί από αυτούς θα ανέβουν επίπεδο την άλλη δευτέρα και έτσι θα χαθούν από το δωρεάν timeline και άρα θα χρειάζεται συνδρομή για να τους παρακολουθεί κάποιος. Αυτό όμως δεν είναι κακό. Λίγα δίνεις πολλά παίρνεις… 🙂

Avatars

Αρχικά οι χρήστες δεν έβαζαν το δικό τους avatar. Ίσως γιατί ακόμα ψάχνονταν και ήθελαν να σιγουρευτούν και να αποκτήσουν οικειότητα πρώτα. Σιγά σιγά όμως προς το τέλος της βδομάδα και στην αρχή της τρέχουσας, αρκετοί χρήστες ξαφνικά αποφάσισαν να αλλάξουν avatar και να βγάλουν το default. Αυτό δείχνει πως οι χρήστες αρχίζουν να αισθάνονται πιο άνετα με τη σελίδα και σίγουρα είναι ένα πρώτο θετικό feedback.

Google/Facebook

Η Google δυστυχώς αρνείται να παίξει τη διαφήμισή μας, επειδή σχετίζεται με Gambling. Και πρέπει να αγοράσουμε κάποιο είδος πιστοποιητικού για κάθε χώρα που θέλουμε να κάνουμε target (περισσότερα εδώ). Έτσι οι επιλογές πλέον είναι 3. Banners, Paid-To-Click networks, και Facebook. Το Facebook φαίνεται να επιτρέπει διαφημίσεις που το google απαγορεύει και λέμε να κάνουμε μια καμπάνια μέσα στη βδομάδα για να δούμε τι γίνεται. Με τα paid-to-click networks καταφέραμε τη 1η βδομάδα να αποκτήσουμε τα περισσότερα από τα 300 registrations και μάλιστα με πολύ λίγα λεφτά. Όμως η διαφήμιση δεν είναι στοχευμένη και δεν αισθάνομαι ότι εκμεταλλεύομαι τα budget μου στο 100%. Θεωρώ πως μας δίνεται μια τεράστια ευκαιρία μέσα από το Facebook και πρέπει να την εκμεταλλευθούμε. Την επόμενη βδομάδα θα έχω αποτελέσματα και από εκεί.

Εν κατακλείδι,

Θεωρώ πως η πρώτη βδομάδα είχε κυρίως θετικό παρανομαστή. Οι περισσότεροι χρήστες που γράφτηκαν ήλθαν ξανά και ξανά να προσφέρουν τις προτάσεις τους. Ίσως γιατί και εκείνοι βλέπουν ότι κάτι ενδιαφέρον υπάρχει εδώ.

Κατηγορίες:Life, Technology, tipleaders Ετικέτες: , , , , , ,

Tipleaders. A Social Network for Tipsters!

Μαΐου 22, 2012 Σχολιάστε

Tipleaders: The Social Network fot Betting TipstersΈνας από τους πολλούς λόγους που δεν μου επέτρεψαν τους τελευταίους μήνες να ασχοληθώ καθόλου με το blog ήταν και η δημιουργία του tipleaders.com. Το 3ο συνεχόμενο σχετικά μεγάλο project που κάνω σε Python/Django, από τότε που αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα από την Java.

To Tipleaders.com είναι ένα site για φανατικούς betting tipsters. Δηλαδή για αυτούς που κατ’ επάγγελμα ή από χόμπι δίνουν στοιχηματικές προτάσεις. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια sites, γιατί λοιπόν εμείς να προσθέσουμε ένα ακόμα; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Αρχικά

Το έργο ξεκίνησε από μια ιδέα που είχε ένας φίλος μου (που ασχολείται φανατικά με το στοιχηματισμό) για ένα στοιχηματικό site όπου θα υπάρχουν οι «συνεργάτες» που θα δίνουν προτάσεις και οι «χρήστες» που θα πληρώνουν συνδρομή και θα μπορούν να βλέπουν τις στοιχηματικές προτάσεις των πρώτων. Θα υπήρχε και κάποιο forum όπου θα δίνονται στοιχηματικά tips μαζί με κάποιο κείμενο που να δικαιολογεί την πρόταση και οι χρήστες θα ψηφίζουν (όπως στο stackoverflow.com) τους καλύτερους κλπ κλπ. Μας φάνηκε όμως αρκετά μπερδεμένο. Μετά από πολύ brainstorming καταλήξαμε σε κάτι που μοιάζει περισσότερο με twitter παρά με ένα καθαρόαιμο στοιχηματικό site.

Πως λειτουργεί

Στην αρχή ο χρήστης πρέπει να κάνει εγγραφή και επιβεβαίωση των στοιχείων τον μέσω e-mail. Στη συνέχεια και αφού κάνει login, εμφανίζεται η χρονογραμμή των στοιχηματικών προτάσεων από τους ήδη υπάρχοντες χρήστες. Στη χρονογραμμή του κάθε χρήστη εμφανίζονται μόνο οι στοιχηματικές προτάσεις των παικτών που (α) είτε το επίπεδό τους είναι ίδιο ή κατώτερο του παίχτη ή που (β) ο παίχτης έχει πληρώσει για να μπορεί να βλέπει το επίπεδο αυτό. Για παράδειγμα ένας παίχτης που έχει επίπεδο 3 βλέπει όλες τις στοιχηματικές προτάσεις των παιχτών που έχουν επίπεδο 3 ή κατώτερο. Αν όμως θέλει να δει τις στοιχηματικές προτάσεις των παιχτών που είναι επίπεδο 6 θα πρέπει να πληρωσει ή να φτάσει ο ίδιος επίπεδο 6.
Στο επίπεδο 6 ανήκουν οι καλύτεροι παίχτες. Οι παίχτες που έχουν πολύ υψηλά ROI (return of investment) και win average στατιστικά. Οι παίχτες που τα tips τους μπορούν να σε κάνουν πλούσιο κατά κάποιον τρόπο. Οπότε αξίζει να πληρώσεις.
Είναι προφανές ότι δίνοντας επιτυχημένες προτάσεις αυξάνει το ROI και το Win Average και όσο ανεβαίνουν αυτά, τόσο ανεβαίνει επίπεδο και ο παίχτης. Το twist εδώ είναι πως οι παίχτες που ανεβαίνουν επίπεδο έχουν δικαίωμα στο διαμοιρασμό τον εβδομαδιαίων κερδών του site.
Και κάτι (σχεδόν) τελευταίο. Οι στοιχηματισμοί γίνονται μόνο με virtual coins (δίνονται 20 virtual coins κατά την εγγραφή). Μπορείς να αγοράσεις αν σου τελειώσουν, όμως αν είσαι προσεκτικός μπορείς να φτάσεις πολύ ψηλά στην ιεραρχία χωρίς να δώσεις χρήματα όπου θα πληρώνεσαι κιόλας.
Προφανώς συμβαίνουν και άλλα ωραία στο site τα οποία αξίζει να δει κανείς από κοντά (περισσότερα στο faq).

Υλοποίηση

Η υλοποίηση έγινε στην αγαπημένη μου python/django και το hosting γίνεται στην εξαιρετική webfaction (affiliate link). Σε αυτή την προσπάθεια που έγινε είχα τη βοήθεια μερικών εξαιρετικών plugins/jquery modules (τα περισσότερα, αν όχι όλα, MIT licensed) στα οποία έχω υποσχεθεί να κάνω άμεσα donate με τα πρώτα χρήματα από το site. Το site υποστηρίζει SSL protection σε όλα τα requests. Θεωρώ πως πρέπει να είναι default για όλα τα site στο παγκόσμιο ιστό. Προς το παρόν δεν έχω προσθέσει social authentication (facebook, twittter, κλπ) άλλα θα γίνει με τον καιρό. Η διάρκεια υλοποίησης για το πρώτο out-of-beta iteration ήταν 3,5 μήνες (σκληρής δουλειάς). Προς το παρόν υποστηρίζουμε μόνο ποδοσφαιρικά tips. Όμως στο μέλλον (σχετικά άμεσα) θα μπουν το τένις και το μπάσκετ.

Monetization

Το ζητούμενο, λοιπόν. Κατ΄ αρχήν να δηλώσω πως το monetization δεν είναι κάτι κακό. Όταν μια υπηρεσία είναι καλή δεν είναι κακό να πληρώνεται. Ένα καλό betting tip στο internet πληρώνεται μέχρι και 100€. Εμείς με τιμές που ξεκινάν από 10€ το μήνα προσφέρουμε tips από tipsters που έχουν 5% ROI (κέρδος δηλαδή) και Win Average 50% (δηλαδή 1 στα 2 tips κερδίζει), Καθόλου άσχημα για κάποιον που ασχολείται με το στοίχημα. Σαφώς πληρώνοντας περισσότερα μπορείς να έχεις πρόσβαση σε tipsters που φτάνουν σε Win Average το 70% (2 στα 3 κερδισμένα tips).

Το ladder έχει ήδη αρχίσει να δημιουργείται σιγά σιγά. Θέλαμε να προλάβουμε το Uefa Euro 2012 άλλα δυστυχώς δεν ήταν εύκολο. Το ladder όμως που θα διαχωρίζει τους tipsters σε επίπεδα θα είναι γεμάτο μετά το καλοκαίρι, ώστε να προλάβουμε τα πρωταθλήματα που ξεκινάνε τότε. Είναι προφανές πως όποιος ξεκινήσει να ανεβαίνει το ladder από τώρα θα έχει περισσότερα οφέλη από κάποιον που θα ξεκινήσει πιο μετά.

Εν κατακλείδι το monetization συνοψίζεται σε τουλάχιστον 3 άξονες.

  • Αγορά virtual coins (10€ για κάθε 100 coins)
  • αγορά συνδρομής (10€ ~ 100€ το μήνα, χωρίς τις εκπτώσεις για τις ετήσιες συνδρομές)
  • affiliation.

Προώθηση

Δεν υπάρχει. Ακόμα όχι τουλάχιστον. Πέρα από το facebook page, το twitter page και κάποιες διαφημίσεις (όχι adwords campaign, ακόμα) δεν έχει γίνει κάτι συγκεκριμένο. Είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις, λοιπόν! 🙂

Αυτά για την ώρα. Θα ενημερώνω εδώ για ότι νεότερο. Προς το παρόν θα είμαι στους tipleaders.

Κατηγορίες:Life, OpenSource, Technology Ετικέτες: , , ,

Μερικά tips για τη δημιουργία καλών κωδικών

Ιανουαρίου 3, 2012 Σχολιάστε

Η ασφάλεια στα ιντερνετς δυστυχώς τις περισσότερες φορές παραμελείται. Ο λόγος είναι ότι θέλουμε έναν απλό κωδικό για να το θυμόμαστε εύκολα. Το χειρότερα από όλα είναι πως αυτόν τον εύκολο κωδικό τον χρησιμοποιούμε σε όλες τις ιντερνετικες υπηρεσίες. Ίδιος κωδικός για το Facebook, ίδιος και για το GMail. Αυτό είναι ακόμα χειρότερο από το να χρησιμοποιούμε απλά εύκολους κωδικούς. Αν κάποιο bot εντοπίσει τον κωδικό μας σε ένα site, τότε πολύ εύκολα τον βρίσκει και για όλα τα υπόλοιπα. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν σου βρουν το κωδικό και χακάρουν το λογαριασμό σου, άλλα αν αρχίσουν από το λογαριασμό σου να με σπαμάρουν (πολύ συχνό φαινόμενο) επειδή θα είμαι φίλος/follower/contact/whatever τότε θα νευριάσω πολύ.

Σε αυτό το post θα περιγράψω πως μπορούμε να φτιάξουμε εύκολα καλούς και ασφαλείς κωδικούς με τέτοιον τρόπο ώστε να τους θυμόμαστε εύκολα.

Ένας σωστός κωδικός ασφαλείας πρέπει να περιέχει πεζούς χαρακτήρες, κεφαλαίους χαρακτήρες, αριθμούς και σύμβολα. Επίσης, πρέπει να είναι τουλάχιστον 12 χαρακτήρες σε μέγεθος.

Μέθοδος 1:

Η αγαπημένη μου μέθοδος είναι η ακόλουθη. Επιλέγω μια πρόταση που με αντιπροσωπεύει και είναι εύκολο να θυμάμαι. Για παράδειγμα «My favourite team is AEK». Επιλέγω τα αρχικά κάπως έτσι: MftiAEK, σε ένα συνδυασμό που να περιέχει και πεζούς άλλα και κεφαλαίους χαρακτήρες. Έπειτα προσθέτω έναν αριθμό. Στην προκειμένη ταιριάζει το 1924 καθώς είναι το έτος ίδρυσης της ομάδας. Έτσι προκύπτει το MftiAEK1924. Μέχρι εδώ καλά. Όμως για να είμαστε ακόμα πιο σίγουροι πρέπει να προσθέσουμε και σύμβολα. Έχω διαλέξει 3 τα οποία χρησιμοποιώ εναλλάξ και κατά περίσταση. Δηλαδή σε περίπτωση που κάποιο σύστημα δεν δέχεται ένα συγκεκριμένο σύμβολο (για παράδειγμα η Eurobank δεν επιτρέπει το ‘#’). Έτσι λοιπόν, αυτά που έχω επιλέξει είναι η τελεία (.), το θαυμαστικό (!) και το καγκελάκι (#).

Ακόμα όμως και αν προσθέσω 1-2 σύμβολα (2 τουλάχιστον κατα τη γνώμη μου) δεν έχω λύσει το πρόβλημα με τους ίδιους κωδικούς σε διαφορετικές υπηρεσίες. Θα συνδυάσω αυτά τα δυο προβλήματα και θα κάνω το εξής. Από κάθε υπηρεσία επιλέγω τα αρχικά γράμματα (αν πρόκειται για σύνθετη λέξη, π.χ. F, B για το FaceBook) ή το πρώτο γράμμα αν είναι μια λέξη (Τ για Twitter) ή τα αρχικά αν είναι αρκτικόλεξο (π.χ. I, B, M αν είναι IBM) και τα συνδέω με το πρώτο κομμάτι κάνοντας χρήση 2 συμβόλων. Έτσι έχω τους εξής κωδικούς:

για το Facebook: MftiAEK1924#FB#

Για το Twitter: MftiAEK1924#T#

Για το Google: MftiAEK1924#G#

και πάει λέγοντας.

Με αυτόν το τρόπο έχω δημιουργήσει τρεις διαφορετικούς, δύσκολους, εύκολους να θυμάμαι κωδικούς για τις υπηρεσίες που χρησιμοποιώ. Μπορώ να βλέπω τη δυσκολία κάθε κωδικού στο How Secure is My Password. Για παράδειγμα ο πρώτος από τους τρεις θέλει 5 τρις εκατομμύρια χρόνια για να σπάσει. 🙂

Μέθοδος 2:

Με τη δεύτερη μέθοδο κάνω κάτι αντίστοιχο με την πρώτη. Μόνο που εδώ αντί για κάποια πρόταση που με αντιπροσωπεύει βάζω ένα προσωπικό στοιχείο. Π.χ. τη διεύθυνση μου. Έστω ότι μένω στην οδο Πλαστήρα 56, τότε για τη πρώτο μέρος του κωδικού μου θα χρησιμοποιήσω αυτό plastira.56 (αντί για κενό μου αρέσει να χρησιμοποιώ την τελεία).  Έτσι ο κωδικός για το Facebook γίνεται: plastira.56!FB!

Πάντα προτιμώ εύκολες λέξεις που μετατρέπονται εύκολα σε greeklish χωρίς να χρειάζεται να αναρωτιέμαι αν έχω th ή 8 αντί για το ‘θ΄. Ένα άλλο παράδειγμα είναι και η πινακίδα του αυτοκινήτου μου. Αν για παράδειγμα είναι ΖΚΒ 4321, τότε ο κωδικός γίνεται #FB#zkb.4321 (δε χρειάζεται η επέκταση να μπαίνει πάντα στο τέλος)

Και πάλι προσπαθώ να χρησιμοποιώ αγγλικούς χαρακτήρες που έχουν ακριβή αντιστοίχηση με τα ελληνικά για να ελαχιστοποιήσω το βαθμό λάθους.

Μέθοδος 3:

H πιο κλασσική μέθοδος είναι η ακόλουθη (δεν την προτείνω, όμως). Αντιστοιχίζω ένα γράμμα με κάποιο σύμβολο. Συνήθως το όμικρον (ο) γίνεται μηδέν (0), το i γίνεται ένα (1), το ‘E’ γίνεται 3, το ‘Τ’ γίνεται 7 κ.ο.κ. Έτσι η λέξη spectrum γίνεται sp3c7rum. Με αυτόν το τρόπο ανεβάζω το δείκτη δυσκολίας άλλα και πάλι αυξάνω τη πιθανότητα λάθους καθώς και εδώ υπάρχουν γκρι περιοχές. Για παράδειγμα το g έχω δει να το κάνουν και 2 άλλα και 9. Επίσης δεν είναι πάντα εύκολο να θυμάμαι πια γράμματα έχω αντιστοιχίσει με ποια νούμερα.

Αν είμαι σίγουρος για τον τρόπο αντιστοίχισης ακολουθώ τη μέθοδο 2 που περιέγραψα πιο πάνω. Επιλέγω δηλαδή μια λέξη που με εκφράζει, αντιστοιχίζω κάποια γράμματα με τα αντίστοιχα νούμερα, προσθέτω ένα επίθεμα (π.χ. #FB#) και είμαι έτοιμος. Σε αυτήν την περίπτωση δε χρειάζεται να προσθέσω κάποιον αριθμό (όπως π.χ. έγινε πιο πάνω με τον αριθμό της διεύθυνσης) καθώς το πρόθεμα ήδη συνδυάζει γράμματα και αριθμούς.

Τέλος,  προτείνω ανεπιφύλακτα τη χρήση κάποιου προγράμματος αποθήκευσης κωδικών όπως το SplashID ή SafeWallet. Και τα δύο προσφέρουν 256bit encryption, συγχρονισμό με dropbox και mobile clients για να έχω πάντα τους κωδικούς μαζί μου.

Κατηγορίες:Life, Technology

eBook Reading

Νοέμβριος 11, 2011 Σχολιάστε

iRiver Cover StoryΔιαβάζω πολλά βιβλία. Μου αρέσει να διαβάζω. Ειδικότερα διαβάζω βιβλία πληροφορικής. Όταν δεν διαβάζω κάτι σχετικά με την πληροφορική διαβάζω βιογραφίες, βιβλία με θέματα την ιστορία ή κάποια μεγάλα ιστορικά γεγονότα ή μυθολογία/μυθοπλασία και επιστημονική λογοτεχνία. Κυρίως όμως διαβάζω θέματα πληροφορικής. Δεν με πειράζει να είναι κάτι που γνωρίζω. Για παράδειγμα, ενώ δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ άμεσα, ή βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, με Objective-C. Έχω βάλει στο queue 1-2 βιβλία.

Εδώ και μερικά χρόνια ζαχάρωνα ένα eBook reader. Ειδικότερα το Kindle. Όχι της πρώτης γενιάς. Δεν είμαι early-adopter. Από το Kindle 2 και μετά άρχισα να το σκέφτομαι πιο σοβαρά. Είχα όμως τους ενδοιασμούς μου. Κυρίως όσον αφορά την ευκολία ανάγνωσης, την ποιότητα ανάγνωσης (ειδικά στα βιβλία πληροφορικής που έχουν και κώδικα μέσα), την ικανότητα ανάγνωσης pdf, κλπ. Επίσης ήθελα οπωσδήποτε Touch για να μπορώ να κρατάω σημειώσεις πάνω στη σελίδα και φυσικά να μπορώ να επιλέγω την άγνωστη λέξη με το δάχτυλο και όχι με το 4-way navigator.Επίσης δεν ήθελα tablet. Το ήθελα να είναι ελαφρύ για να μη με κουράζει στο χέρι, και φυσικά με τεράστια διάρκεια ζωής.

Τελικά το eBook των ονείρων μου έγινε πραγματικότητα από την Amazon. Λέγεται Kindle Touch και έχει ότι ακριβώς ψάχνω. Δυστυχώς, όμως, προς το παρόν δεν το στέλνει στην Ελλάδα και δεν ξέρω πότε αυτό θα είναι εφικτό.

Έτσι λοιπόν, έψαξα το Web για ένα μεταχειρισμένο που να είναι κοντά σε αυτά που ζητάω και να είναι όσο το δυνατόν φθηνό γιατί ούτως ή άλλως έχω σκοπώ να αγοράσω αργότερα το Kindle Touch. Mετά από πολύ ψάξιμο βρήκα το iRiver Cover Story στα 80€. Μεταχειρισμένο, εννοείται, άλλα σε εξαιρετική κατάσταση. Μαζί, μου έδωσαν δώρο και μια SD των 8GB (πάντα χρειάζονται). Το iRiver το χρησιμοποιούσε μια κοπέλα από τη Σουηδία που σπούδαζε ιατρική και είχε μέσα όλα της τα βιβλία. Το αγόρασε τον Απρίλιο του 2011 και πλέον δεν το χρειάζεται. Εγώ όμως το χρειάζομαι και έτσι το απέκτησα.

Σε πρώτη φάση το iRiver με ξένισε κάπως. Χρειάστηκε 1-2 μέρες να καταλάβω τι γίνεται. Μόλις όμως εγκατέστησα το Callibre και άρχισα να εμπλουτίζω και να οργανώνω την ηλεκτρονική μου βιβλιοθήκη, έγινε αχώριστος σύντροφος στις στιγμές που έχω ελεύθερο χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι πλέον το iPhone (μαζί με το εξαιρετικό GoodReader, το Stanza και το iBooks πήγαν για λίγο, εως και πολύ, στην άκρη).

Το iRiver είναι πραγματικά πολύ καλό. Σε αυτήν την τιμή δεν θα έβρισκα κάτι καλύτερο. Έχει touch e-ink, έχει WiFi, έχει πένα για σημειώσεις, είναι σχετικά γρήγορο, πολύ φορητό και κάνει το διάβασμα ακόμα πιο εύκολο. Προσφέρει portrait άλλα και landscape διάβασμα. Και επίσης έχει και pdf reflow. Μια ικανότητα να εξάγει από το pdf μόνο το κείμενο για να γίνεται το διάβασμα πιο εύκολο. Όμως, το διάβασμα σε pdf είναι αρκετά καλό ούτως ή άλλως, αφού υπάρχει τρόπος να «κόψεις» τα περιθώρια και να δώσεις λίγο περισσότερο χώρο στο κείμενο και στις εικόνες. Μαζί έρχεται και το προστατευτικό για την οθόνη.

Το μόνο πρόβλημα είναι η οθόνη. Όπως τελικά φάνηκε, θα προτιμούσα να έρχεται στις 7». Λίγες περισσότερες ίντσες πάντα χρειάζονται. Ειδικά όταν πρόκειται για pdf βιβλία. Επίσης το touch layer δημιουργεί ένα μικρό glare και θέλει λίγο προσοχή στο πως πέφτει ο φωτισμός. Όμως δεν είναι τόσο κακό όσο ακούγεται. Προσωπικά δεν με έχει ενοχλήσει καθόλου. Πάλι touch θα πάρω.

Μέσω WiFi συνδέεται με τo Adobe Digital Editions για αγορά βιβλίων, όμως δεν κατάφερα να το λειτουργήσω αυτό το feature ακόμα για κάποιον λόγο (ίσως επειδή έρχεται από τη Σουηδία ψάχνει για άλλο server και έτσι δεν με συνδέει παρόλο που έχω κάνει activated τον λογαριασμό μου στην εν λόγω υπηρεσία. Δεν με απασχολεί όμως γιατί η βασική πηγή αγοράς βιβλίων είναι ο O’ Reilly.

Εν κατακλείδι, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος με το νέο μου απόκτημα. Το μόνο που χρειάζομαι είναι ένα λαμπάκι νυχτός τύπου Kandle γιατί κάποιοι ενοχλούνται 😉

Κατηγορίες:Life, Technology

Η αβάσταχη μοναξιά του τεχνόφιλου

Οκτώβριος 18, 2010 1 Σχολιο

Τις προάλλες βρέθηκα σε ένα παιδικό πάρτυ. Σε αυτά τα πάρτυ όπου οι γυναίκες είναι μαζί στο σαλόνι και συζητάνε για τα παιδιά και οι άντρες είναι στο μπαλκόνι και συζητάνε για πολιτική και ποδόσφαιρο πίνοντας ουίσκια και μπίρες (μιλάμε για κανονικές κρεπάλες) μέχρι να βαρέσει το καμπανάκι του ύπνου (να αρχίσουν τα παιδιά να κλαίνε, δηλαδή) και να λήξει το μαγαζί.

Εκεί, λοιπόν, στο μπαλκόνι κάποιος φίλος που είχε αγοράσει το iPhone παρακάλεσε να τον βοηθήσω να βάλει καμιά σοβαρή εφαρμογή (μέχρι τότες δεν είχε πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων η τεχνολογία). Του είπα ευγενικά πως με το iTunes θα μπορέσει να βρει ότι ψάχνει και ότι είναι πάρα πολύ απλό. Ακόμη και αν δε θέλει να δώσει την πιστωτική του κάρτα μπορεί να βρει ένα κάρο δωρεάν εφαρμογές. Πήρε το κινητό από τα χέρια μου (δεν ήθελα να του το δώσω γιατι ήξερα τι θα επακολουθήσει) και άρχισε να το περιεργάζεται. Όταν είδε ότι είχα πολλές εφαρμογές (καμιά 50αριά το σύνολο) έπαθε την πλάκα του. Και τότε άρχισε ο εφιάλτης.

Ο εφιάλτης όπου θα πρέπει να δικαιολογηθώ γιατί βρήκα χρόνο να το ψάξω, γιατί βρίσκω χρόνο να το χρησιμοποιώ, εφιάλτης γιατί πρέπει να μπω σε μια διαδικασία να περιγράψω όσο γίνεται πιο απλά και κατανοητά γιατί τα χρειάζομαι όλα αυτά τα προγράμματα και γιατί μερικά από αυτά μου είναι απολύτως αναγκαία (π.χ. SplashID) ή κάποια άλλα μου μαθαίνουν πράγματα (π.χ. StarWalk). Εφιάλτης γιατί όλοι με κοιτάνε και περιμένουν να εξηγήσω και να δικαιολογήσω γιατί το κινητό είναι πάνω από όλα εργαλείο και όχι ένα «μπιμπελό» (όπως ισχύει για τους περισσότερους). Εφιάλτης γιατί πρέπει να εξηγήσω πως ναι, για να κάνω τη ζωή μου λίγο πιο οργανωμένη θα δαπανήσω χρόνο για να κάνω το κινητό μου έναν διαχειριστή προσωπικών δεδομένων (π.χ. CalenGoo, ToDo) . Ακόμα και όταν έχω ελεύθερο χρόνο προτιμώ να αράξω στον καναπέ και να παίξω ένα δημιουργικό παιχνίδι (π.χ. ZenBound) ή να διαβάσω ενδιαφέροντα πράγματα που μοιράζουν ενδιαφέροντες άνθρωποι με το Reeder και το Instapaper από το να δω τα σκουπίδια της τηλεόρασης.

Δυστυχώς διαπιστώνω πως μερικά πράγματα αλλάζουν πολύ δύσκολα στην Ελλάδα. Είμαι αισιόδοξος ότι θα αλλάξουν άλλα θα πάρουν χρόνο. Στο πανεπιστήμιο 4 χρόνια που έκανα μάθημα (Java, UML) πέρασαν περίπου 250 φοιτητές από το εργαστήριο μου. Από τους 250 μόνο καμιά δεκαριά (με το ζόρι) γούσταραν την πληροφορική και τους άρεσε ο προγραμματισμός. Οι υπόλοιποι στην ερώτηση «τι θέλουν να κάνουν μετά το πανεπιστήμιο» απαντούσαν «να τρουπώσω» (εντάξει, όχι όλοι οι υπόλοιποι, άλλα η πλειοψηφία) δυστυχώς. Σαφώς και η αγάπη για τον προγραμματισμό και την πληροφορική δεν σημαίνει αγάπη για την τεχνολογία κατ’ ανάγκη άλλα είναι ένα «lead». Εγώ αγάπησα τον προγραμματισμό γιατί αγάπησα τις ηλεκτρονικές συσκευές και το τι μπορούν να κάνω με αυτές (ισχύει και το αντίστροφο).  Όταν είσαι σε τμήμα πληροφορικής και δε σου αρέσει ο προγραμματισμός (η πεμπτουσία, δηλαδή, της πληροφορικής), τότε μπορώ να συμπεράνω με σχετική σιγουριά πως ούτε και η τεχνολογία θα σου αρέσει.

Γιατί το είπα αυτό; Απλά προσπαθώ να εξηγήσω στον εαυτό μου γιατί στην ελλάδα έχουμε τόσο λίγους τεχνόφιλους. Το γεγονός ότι η τεχνολογία είναι σύνθετη δεν αποτελεί ούτε καν αφορμή. Έχω συναντήσει πολλούς ταγμένους στην αυτοκίνηση. Εκεί να δεις ορολογίες και πολυπλοκότητες. Άρα μάλλον δεν είναι η δυσκολία. Καταλήγω στο γεγονός ότι η τεχνολογία «πουλάει» λιγότερο. Αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Το iPhone έκανε την τεχνοφιλία λίγο πιο cool άλλα ακόμα στην Ελλάδα έχουμε δρόμο.

ΥΓ. Η φωτογραφία δεν είναι καθόλου τυχαία! 😉

Κατηγορίες:Life, Technology