Αρχική > Life, Technology > τι έμαθα από το διανομέα τύπου

τι έμαθα από το διανομέα τύπου

Πριν από λίγες μέρες συνάντησα σε ένα τραπέζι κάποιον που δούλευε στην διανομή τύπου (στο ΔΟΛ) και μου είπε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα για αυτά που συμβαίνουν στον τύπο. Δυστυχώς δεν είχαμε αρκετή ώρα για να εμβαθύνουμε, πάντως η ερώτησή μου ήταν ακριβώς αυτή: Πως είναι δυνατόν εν μέσω κρίσης να υπάρχουν εφημερίδες και περιοδικά που να πουλάνε τόσο λίγο και να μην κλείνουν. Αντίθετα όλο εμφανίζονται καινούργια περιοδικά κατά καιρούς.

Εν ολίγοις μου επιβεβαίωσε αυτά που πίστευα άλλα έμαθα και 1-2 καινούργια πράγματα. Σε γενικές γραμμές ισχύουν τα παρακάτω:

Αγγελιόσημο. Το αγγελιόσημο το εισήγαγε η χούντα (χωρίς να είμαι 100% σίγουρος για αυτό) με σκοπό να μπορέσει να κερδίσει με κάποιον τρόπο τους εκδότες και είναι από τα «καπέλα» που μπαίνουν εύκολα και βγαίνουν δύσκολα. Ο εκδότης αντί να πληρώνει τις εργοδοτικές του εισφορές (όπως κάνουν όλες οι εταιρίες) πληρώνει μόνο ένα ποσοστό επί των διαφημίσεων και αγγελιών. Συγκεκριμένα το 20%. Αυτό το 20% προφανώς πλέον έχει μετακυλίσει στους ιδιώτες και στις διαφημιστικές. Επίσης το ποσό αυτό επιστρέφεται με εισφορά στο ασφαλιστικό τους ταμείο.  Τόσο απλά!

Κρατική Διαφήμιση. Όλα σχεδόν τα έντυπα έχουν το δικαίωμα να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα κρατικών διαφημίσεων (π.χ. ΟΠΑΠ) από τα οποία μοιράζονται χρήματα. Η κρατική διαφήμιση είναι μια τεράστια δαπάνη του κράτους και κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ένα από τα κριτήρια για το ποσό που θα εισπράξει κάθε έντυπο από αυτό το πρόγραμμα είναι και το τιράζ (και όχι οι πωλήσεις, γιαυτό ίσως φαίνεται η city press του Κύρτσου να έχει για φέτος το μεγαλύτερο μερίδιο κρατικής διαφήμισης). Αυτό ισχύει μετά από κάποια σχετική τροπολογία του Ρουσόπουλου που έγινε, νομίζω, πριν από 2 χρόνια. Εν ολίγοις, μπορεί μια εφημερίδα με πωλήσεις λιγότερο από 100 φύλλα ημερησίως να εισπράττει πάνω από 1 εκ. ευρώ. Όχι και άσχημα…

Επιχορηγήσεις – Επιδοτήσεις. Δίνονται και είναι πολλές. Σχεδόν σε κάθε πρόγραμμα-πλαίσιο της Ε.Ε. εντάσσονται και τα ΜΜΕ μέσα σε αυτό. Και αν κατάλαβα καλά (ελέγχεται όμως αυτή η πληροφορία) και οι επιδοτήσεις (όχι μόνο τα ποσοστά απο την κρατική διαφήμιση) δίνονται βάσει τιράζ και όχι πωλήσεων(!)

Χαρτί. Το χαρτί που χρησιμοποιούν στις εκδόσεις είναι εισαγόμενο και εντελώς αφορολόγητο. Αυτό και αν είναι δώρο. Το κράτος πληρώνει κανονικά το φόρο στον αντιπρόσωπο που το εισάγει (π.χ. Μπόμπολας) άλλα ο εκδότης όταν αγοράζει χαρτί δεν πληρώνει αντίστοιχα.

[Στα 4 προνόμια το ένα δώρο] ο ΦΠΑ που πλήρωναν για την εκτύπωση του περιοδικού ή της εφημερίδας πήγε από το 4,5% στο 5%.

Είναι προφανές πως οι εκδοτικές είναι από τις πιο προνομιούχες εταιρίες στην Ελλάδα. Όλα τα παραπάνω (και άλλα που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω) αποτελούν την αιτία που ο τύπος στη χώρα μας είναι τόσο πολύ διαδεδομένος και ενδεχομένως την αιτία του ξεπεσμού του.

Συμπέρασμα

Είμαι σαφώς υπέρ της πολυφωνίας στα ΜΜΕ. Όσο περισσότερες φωνές τόσο το καλύτερο. Και νομίζω πως αρχικά ο σκοπός όλων αυτών ήταν ακριβώς αυτός. Να δώσει ώθηση στον τύπο και μέσα από αυτόν στη δημοκρατία. Ειλικρινά πιστεύω πως όταν κλείνει μια εφημερίδα τότε η δημοκρατία «μικραίνει».

Όμως θεωρώ πως κάπου τα όρια έχουν ξεχυλώσει (γνωστή τακτική που έχουμε εμείς οι Έλληνες). Ο έντυπος τύπος (εφημερίδες και περιοδικά) έχουν αρχίσει να «κιτρινίζουν» αφάνταστα. Η ποιότητα έχει πέσει ραγδαία, ενώ αν δεν υπήρχαν τα «βατραχοπέδιλα» (όπως λέγονται τα DVD+ένθετα+δώρα επειδή τις βοηθάνε να επιπλέουν) αρκετές εφημερίδες θα είχαν κλείσει. Επίσης έχουν ανοίξει τόσα πολλά περιοδικά και εφημερίδες που πλέον ο ανταγωνισμός γίνεται δυσβάσταχτος. Είναι απίστευτο σε μια χώρα με τόσο μέτριο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και με τόσο λίγους φιλάθλους στα γήπεδα να έχει τόσες πολλές αθλητικές εφημερίδες.

Έμαθα ότι τα μισά περιοδικά ήδη έχουν σταματήσει να παράγονται, ενώ αρκετά από τα υπόλοιπα τα παίρνουν κάθε τόσο πίσω οι διανομείς και τα αναδιανέμουν κάθε τόσο.

Ο φίλος μου ο διανομέας έλεγε, ξανά και ξανά, ότι τα πράγματα στον τύπο δεν είναι καλά. Φαίνεται ότι οι εκδότες αρνούνται να δεχθούν και να συμμετέχουν στις εξελίξεις και μένουν σε ένα μοντέλο που δεν μπορεί να αντέξει το βάρος του ανταγωνισμού, της κρίσης, και του ίντερνετ.

Πιστεύω πως αργά ή γρήγορα θα μείνουν λίγοι στο χώρο της έντυπης ενημέρωσης. Λίγοι και καλοί, ελπίζω. Δεν είναι κάτι που αποζητώ, άλλα το προτιμώ σίγουρα από την υπάρχουσα υποβάθμιση της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας.

Advertisements
Κατηγορίες:Life, Technology
  1. Αύγουστος 7, 2010 στο 8:58 πμ

    Επισης να μην ξεχασουμε να αναφερουμε ποσο βοηθησε στην αναπτυξη των εταιρειων αυτων ακομα ενα δωρο του ΠΑΣΟΚ και προσωπικα του Ανδρεα Παπανδρεου παλαιοτερα.Με νομο υποχρεωνε την Ολυμπιακη να μεταφερει εκεινη καθε μερα τον ημερησιο τυπο σε ολους τους προορισμους και μαλιστα ΔΩΡΕΑΝ.Τι επιπτωσεις ειχε αυτο.Τα αεροπλανα να φευγουν βαρυτερα και αρα να μην μπορουν να παρουν αλλους επιβατες.Συνεπεια αυτου ηταν να σου λενε δεν εχει αλλες θεσεις και μολις εβλεπες τους επιβατες το αεροπλανο να ειχε ακομη πχ 20 κενες θεσεις.Η ολυμπιακη εχανε πολλα χρηματα απο εκει καθως πετουσε μισογεματα τα αεροπλανα της την στιγμη που υπηρχε ζητηση.Προσφατα η εταιρεια Αερολαντ εχει αναλαβει την μεταφορα του τυπου, και αυτο δειχνει οτι οχι μονο δεν ηταν αναγκη να μεταφερονται οι εφημεριδες απο την Ολυμπιακη και τσαμπα αλλα χωρουσε κι αλλη εταιρεια στο παιχνιδι που θα κανει αυτη την δουλεια αποκλειστικα και οχι δωρεαν.Αρα αναπτυξη δυο εταιρειων και οχι μιας.Μεχρι εκει εφτανε το γλυψιμο στους μεγαλοεκδοτες.Δωρα και ευνοικα μετρα για να μην μας πανε κοντρα….

  2. Δεκέμβριος 20, 2010 στο 5:04 μμ

    Το αγγελιόσημο ισχύει μόνο για τις εφημερίδες της Αθήνας. Δεν διαφέρει από τις ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνουν όλοι. Όταν μια επιχείρηση υπολογίζει ότι πρέπει να πληρώσει π.χ. 20.000 στο ΙΚΑ, από τους πελάτες της θα τα βγάλει. Κομμάτι των εσόδων. Τα κόστη μιας επιχείρησης βαρύνουν το προϊόν όποιο κι αν είναι αυτό.

    Το χαρτί έχει ΦΠΑ κανονικότατα και όποιος λέει το αντίθετο έχει μείνει 30 χρόνια πίσω. Btw, τότε ήταν μονοπώλιο. Σήμερα δεν είναι.

    Επιδοτήσεις: ισχύει το ίδιο με όλες τις επιχειρήσεις. Απόδειξη γι’ αυτό ότι δεν βγήκε καμία προκήρυξη του Γ’ ΚΠΣ / ΕΣΠΑ «ειδικά» για εκδοτικές. Είναι όλα γενικά. Ούτε έχει σχέση το τιράζ. Στα προγράμματα έχει σχέση ο τζίρος (για να στο εγκρίνει η τράπεζα), και το μέγεθος της επένδυσης που θες να κάνεις. Άλλο να πάρεις υπολογιστές και γραφεία, άλλο να πάρεις τυπογραφείο και φορτηγάκια.

    Το ΦΠΑ 5,5% ισχύει μόνο για το ίδιο το έντυπο (πώληση / συνδρομή) όπως και τα βιβλία, στη λογική ότι. Οι δημοσιεύσεις (διαφημίσεις / άλλες καταχωρήσεις) βαρύνονται με 23% ΦΠΑ.

    Τα περιοδικά είναι πολύ ακριβά ως παραγωγή και τα έσοδά τους βασίζονται κυρίως στη διαφήμιση. Όσο μικραίνει η πίτα, θα μειώνονται και αυτά. Καλά ξεκουμπίδια, imho.

    To δυσάρεστο είναι πως, στο Ελληνικό μετρό δε διαβάζουν άπαντες, όπως κάνουν π.χ. στο Μαγυάρικο. Κι αν διαβάζουν, είναι light (Κύρτσος) και όχι κάποια σοβαρή ανάλυση.

    • Δεκέμβριος 20, 2010 στο 5:22 μμ

      Δεν το κατέχω το αντικείμενο. Απλά μεταφέρω μια συζήτηση που είχα με ένα φίλο που κάνει διανομές τύπου. Το Αγγελιόσημο μάλλον θα καταργηθεί στο μέλλον και αυτό είναι κάτι που ζητάν οι εταιρίες διαφήμισης κυρίως γιατι επιβαρύνονται με αυτό.

      Για τον ΦΠΑ του χαρτιού δεν ξέρω και δεν μπορώ να το διασταυρώσω οπότε μπορεί και να έχεις δίκιο.

      Επίσης μου κάνει εντύπωση πως όλο και περισσότερα CD βγαίνουν σε μορφή περιοδικού (http://twitpic.com/23p91j). Υποθέτω για χαμηλότερο συντελεστή φορολόγησης… Μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια.

      • Δεκέμβριος 20, 2010 στο 8:24 μμ

        Απ’ όσο ξέρω και τα CD στον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ εντάσσονται. Άρα, μάλλον για αισθητικούς λόγους ή προώθηση βγάζουν την έντυπη έκδοση που τα συνοδεύει.

        Μάλιστα, έχω ακούσει πως τα απούλητα CD, συλλέγονται και καταστρέφονται (ως απούλητο στοκ) και οι επιχειρήσεις παίρνουν πίσω μέρος των φόρων που έχουν καταβληθεί γι’ αυτά.

        Η κομπίνα εκεί είναι πως καταστρέφουν αρχαία CD που δηλώνονται ως φετινής παραγωγής, ή κάτι τέτοιο.

  3. Δεκέμβριος 20, 2010 στο 5:05 μμ

    Το ΦΠΑ 5,5% ισχύει μόνο για το ίδιο το έντυπο (πώληση / συνδρομή) όπως και τα βιβλία, στη λογική ότι… (το άφησα στη μέση) … ότι είναι ομοειδή προϊόντα.

  4. Δεκέμβριος 20, 2010 στο 8:25 μμ

    Α, ναι, κάποτε σου είχα πει για τους πολλούς σκύλους της Βουδαπέστης. 🙂 Θυμάσαι;

    • Δεκέμβριος 20, 2010 στο 10:34 μμ

      Θυμάμαι ότι κάποτε είχα κάνει μια συζήτηση σχετικά με το γιατί οι Μαγιάροι μαζεύουν τα αδέσποτα από τους δρόμους άλλα δεν θυμάμαι που και πότε. Κάνω λάθος; Μπορείς να με βοηθήσεις να θυμηθώ, γιατί όλο και τριγυρίζει στην άκρη του μυαλού μου άλλα δεν είμαι σίγουρος.

      • Δεκέμβριος 20, 2010 στο 11:19 μμ

        Πριν 10 χρόνια. Τα υπόλοιπα δεν τα γράφω εδώ, διότι έχουμε και μία ανωνυμία να διατηρήσουμε! :Ρ

      • Δεκέμβριος 21, 2010 στο 9:11 πμ

        κανένα πρόβλημα. στο http://xpan.info κάτω κάτω είναι το mail μου… περιμένω 🙂

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: