Αρχική > Technology > The distributed nation of the facebook empire

The distributed nation of the facebook empire

Σεπτεμβρίου 22, 2009 Σχολιάστε Go to comments

Με τεράστιο ενδιαφέρον διάβασα για την ανακοίνωση του M. Zuckerberg ότι το Facebook πλέον αριθμεί 300 εκατομμύρια χρήστες. Για κάποιον που ασχολείται χρόνια με την πληροφορική το νούμερο είναι εντυπωσιακό τουλάχιστον. Όχι γιατί απλά ο νους δεν μπορεί να το συλλάβει, άλλα επειδή γνωρίζει απο πρώτο ή δεύτερο το πολύ χέρι τη δυσκολία δημιουργίας μιας εφαρμογής που να μπορεί να αντεπεξέλθει σε τέτοια πολυπλοκότητα. Σήμερα θα ήθελα να μιλήσω για το Facebook. Μια εφαρμογή του παγκόσμιου ιστού (όσο τραβηγμένο και αν ακούγεται αυτό) που μπορεί να μη με συγκινεί απο θέμα χρηστικότητας, άλλα σίγουρα με κάνει να αισθάνομαι δέος για το που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν συνδυάσει τη φιλοδοξία του με ταλέντο και εργατικότητα.

facebook nation

«Αν το Facebook ήταν χώρα τότε σίγουρα θα ήταν στις 5 πιο πολυπληθής χώρες του κόσμου». Είναι μια πρόταση που έχει ακουστεί γραφτεί πολλές φορές τους τελευταίους μήνες. Εγώ θα το πάω λίγο πιο μακριά και θα πω ότι το Facebook μπορεί να μην είναι χώρα (με την έννοια του γεωγραφικού προσδιορισμού) άλλα σίγουρα είναι ένα τεράστιο παγκοσμίως κατανεμημένο έθνος το οποίο αυξάνεται και πληθύνεται σε ρυθμούς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι πολίτες του είναι σε κάθε γωνιά της γης. Είναι ένα έθνος όπως ήταν οι Εβραίοι μετά τη διασπορά. Μπορεί οι Εβραίοι τότε να μην είχα κάποιο γεωγραφικό τόπο να κατοικίσουν όλοι μαζί άλλα σίγουρα κατάφεραν να παραμείνουν ενωμένοι ως έθνος κάτω από τις επιταγές της εβραϊκής βίβλου και των παραδόσεών τους.

Το Facebook είναι έθνος που υπάρχει και ευημερεί κάτω απο τους δικούς του νόμους (οι όροι χρήσης) τους οποίους μπορεί να μην τους έχουν διαβάσει οι περισσότεροι άλλα σίγουρα καταφέρνουν να τηρούν ευλαβικά. Έχει μια κεντρική διαχείριση που αναλαμβάνει να επεμβαίνει στις δομές του και να το αναπτύσσει συνεχώς λαμβάνοντας υπόψη τα σχόλια και τις παρατηρήσεις των χρηστών (όπως έγινε π.χ. και στην περίπτωση που προσπάθησαν να αλλάξουν τους όρους χρήσης). Προσφέρει πλήθος υπηρεσιών για το λαό του, και μάλιστα εντελώς δωρεάν. Έχει φανατικούς χρήστες (όπως όλα τα έθνη που σέβονται τον εαυτό τους). Οι χρήστες μπορούν να κάνουν φιλίες, να δημιουργούν ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα, να ανταλλάσσουν μηνύματα και smalltalks ανα πάσα στιγμή. Να ψυχαγωγούνται διαλέγοντας κάποιο recreative παιχνίδι απο μια τεράστια γκάμα, να δείξουν τις φωτογραφίες απο τις διακοπές τους στους φίλους τους, κ.ο.κ. Πρόκειται για το απόλυτο χωνευτήρι λαών και εθνοτήτων. Ένα τέλειο δείγμα της παγκοσμιοποίησης.

Το τίμημα σε όλα τα παραπάνω είναι η παράδοση άνευ όρων τις προσωπικότητας. Ή μάλλον των  στιγμιότυπων που απαρτίζουν την προσωπικότητα μας (διότι όπως και να το κάνουμε η προσωπικότητα δύσκολα κερματίζεται). Ας μη ξεχνάμε ότι το Facebook είναι μια εταιρία πάνω από όλα. Μια εταιρία που έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου έθνους. Υπάρχει business model πίσω από όλα αυτά. Τα προσωπικά μας στοιχεία ανήκουν στο «κράτος-εταιρία» και ακόμα και αν διαγράψουμε το λογαριασμό μας, τα «αρχεία» μας παραμένουν εκεί. Πρόσφατα μια έρευνα έδειξε ότι μελετώντας τα προσωπικά αποτυπώματα του χρήστη του facebook είναι πιθανό να καταλήξει αν ο χρήστης είναι gay. Εν ολίγοις περνάμε απο τη στοχευμένη διαφήμιση (που είναι το ιερό δισκοπότηρο της παγκόσμια κοινωνίας) σε προσωπικό ψυχογράφημα και εκ βαθέων ανάλυση της προσωπικότητας μας. Με αυτόν το τρόπο είμαστε σίγουροι ότι παρόλο που έχω κάθε δικαίωμα να κρύψω τις σεξουαλικές μου προτιμήσεις, κάποιος που θα αναμοχλεύσει τα αποτυπώματά μου πιθανόν να γίνει γνώστης των πιο κρυφών μου πεποιθήσεων.

Για αυτούς και άλλους λόγους έχω αρχίσει πλέον να μειώνω την παρουσία μου στο Facebook. Το χρησιμοποιώ πλέον κυρίως για να μαθαίνω τι κάνουν κάποιοι φίλοι μου που γνωρίζω και στην πραγματική ζωη ή να μπορούν να με εντοπίζουν παλιοί συμμαθητές και φίλοι. Απο κει και πέρα (και εφόσον τους πραγματικούς φίλους τους συναντώ και στην καθημερινότητα μου) ενημερώνομαι απο τους virtual φίλους μου απο το friendfeed και το twitter για θέματα που με αφορούν άμεσα ή έμμεσα. Τις φωτογραφίες μου προτιμώ να τις ανεβάζω στο flickr, τους αγαπημένους συνδέσμους τους κρατάω στο delicious και γενικά προσπαθώ να διαμοιράζω την προσωπική μου ζωή σε διάφορα σημεία για λόγους ασφαλείας.  Μπορεί να χάσω το «αγαθό» της στοχευμένης διαφήμισης, άλλα τουλάχιστον όχι μόνο διασφαλίζω όσο μπορώ τα προσωπικά μου δεδομένα (χρησιμοποιώντας παράλληλα και δωρεάν υπηρεσίες) άλλα έχω τη δυνατότητα της καλύτερης επιλογής. Για παράδειγμα το flickr κάνει πράγματα με τις φωτογραφίες μου που το facebook ούτε καν μπορεί να φανταστεί. Βέβαια το γεγονός οτι το lifestream μου μέσα απο το friendfeed ανήκει και αυτό στο facebook με προβληματίζει αρκετά γιατί το FF ήταν μια απο τις πιο αξιόλογες πηγές επικοινωνίας και πληροφόρησης. Εν κατακλείδι, το Facebook είναι μακράν η καλύτερη all-around διαδικτυακή εφαρμογή, άλλα το γεγονός οτι (α) προσφέρει πολλά πράγματα σε μέτριο βαθμό δυναμικότητας και (β) οτι αποσκοπεί στην πλήρη αλίευση και εκμετάλλευση των προσωπικών μου αποτυπωμάτων με κάνουν να απομακρύνομαι σιγά σιγά.

Advertisements
Κατηγορίες:Technology
  1. Σεπτεμβρίου 23, 2009 στο 12:37 πμ

    Βρισκόμαστε στην αρχή ακόμα. Περίμενε τα επόμενα δύο χρόνια.

  2. Σεπτεμβρίου 25, 2009 στο 11:36 πμ

    Ο διάσημος ψυχίατρος/ψυχαναλυτής Irvin Yalon έχει τονίσει σε πολλά βιβλία του το εξής: «για κάθε ΝΑΙ υπάρχει ένα ΟΧΙ»

    Με αυτό θέλω να πω ότι το φαινόμενο των ανθρώπων που περνούν μεγάλο μέρος της κοινωνικής τους ζωής online στερείται λίγο από την offline κοινωνική του ζωή.

    Η ψευδαίσθηση της κοινωνικοποίησης πίσω από την οθόνη του υπολογιστή μας εμποδίζει να κοινωνικοποιηθούμε πρόσωπο με πρόσωπο.

    Το μεγάλο πρόβλημε με το facebook δεν είναι τι μας προσφέρει, αλλά τι μας στερεί. Έχω ακούσει με θλίψη κόμο να λέει με καμάρι ότι έχει 3000 «φίλους» στο facebook. Πόσο φίλοι είναι αυτοί άραγε? Θα μοιραστούν τα προβλήμτά του? Θα έρθουν να τον δουν στο νοσοκομείο όταν αρρωστησει? Θα τον αγγαλιάσουν αν κλάψει?

    Με τους offline φίλους μας περνάμε το 99% της συνύπαρξής μας να λέμε επιφανειακά και καθημερινά πράγματα μόνο και μόνο γιατί όταν θα έχουμε ανάγκη, αυτό το 1% της επικοινωνίας μας θα είναι ουσιαστικό και η μη-λεκτική επικοινωνία θα αντικαταστήσει την λεκτική μόνο για λίγα λεπτά, αλλά αυτά θα μας σώσουν από την τρέλα.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: