Αρχική > Unfiled > Τελικά δεν ειναι όλα χάλια…

Τελικά δεν ειναι όλα χάλια…

Φεβρουαρίου 14, 2007 Σχολιάστε Go to comments

Ως γνωστόν τα απογεύματα κάνω πληροφορική σε μεγάλους που πρόκειται να πιστοποιήσουν τις γνώσεις τους. Ναι, τα γνωστά προϊόντα της Microsoft (Windows, Office, Internet explorer, λες και δεν υπαρχουν άλλα). Εχτές, λοιπόν, δεν ήθελαν να κάνουν μάθημα και με προέτρεψαν να συζητήσουμε κάποια πράγματα σχετικά με το ρόλο της πληροφορικής στην επιλεκτική ενημέρωση. Κανένα πρόβλημα τους είπα και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Η συζήτηση ταξίδεψε σε πολλά ενδιαφέρονται σημεία με βασικό επίκεντρο -για κάποια στιγμή- την «κοινωνία του φόβου» που πουλάνε οι καναλάρχες και εμείς αγοράζουμε εύκολα.

Ξεκινώντας απο το Bowling for Columbine, λοιπόν άρχισα να τους εξηγώ γιατί πρέπει να κλείσουμε την τηλεόραση και να ανοίξουμε το Internet. Μια κυρία μίλησε για την απληστία των ανθρώπων που είναι υπεύθυνη για όλα τα δεινά αυτού του κόσμου. Σε εκείνο το σημείο βρήκα την ευκαιρία να εισηγηθώ κάποια πράγματα και να τους αφήσω να ψηφίσουνε σχετικά με τις απόψεις μου. Οι εκπαιδεύομενοι μου ειναι κυρίως χαμηλού ή μέσου μορφωτικού επιπεδου. Οι περισσότεροι δεν έχουν φτάσει καν στο λύκειο και φυσικά δεν γίνεται λόγος για ίντερνετ, ξένες γλώσσες κλπ. Η πιστοποίηση στην πληροφορική απαιτείται πλέον στο σύνολο του δημόσιου τομέα και μόνο έτσι μπορούν να βρουν δουλειά…

Τέλος πάντων, βρήκα την ευκαιρία να πω τη φράση-κλειδί. Την φράση που πολλοί εμίσησαν, ακόμα λιγότεροι ξεστόμισαν. Τους λέω λοιπόν οτι προσωπικά έχω απενοχοποιήσει το χρήμα και πιστεύω πως δεν ευθύνεται για όλα αυτά που συμβαίνουν. Ένα μικρό σούσουρο επακόλουθησε το οποίο και απορρόφησα σιγά σιγά με τη ήρεμη στάση μου. Μόλις ηρέμησαν κάπως τα πράγματα τους έδωσα ένα μικρό παράδειγμα να καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ.

Ας μιλήσουμε για το πετρέλαιο. Το φετινό «μακρύ» καλοκαίρι κάνει τις εταιρίες να αγχώνονται έστω και λίγο περισσότερο, επειδή ο κόσμος δεν αγοράζει με τόση μανία όσο πέρυσι π.χ, έτσι δεν ειναι; Έτσι ειναι! Άρα λοιπόν ποιος είναι ο άμεσος ρυθμιστής της αγοράς; Εγώ. Τι μπορώ να κάνω για να γίνει ο κόσμος καλύτερος; να ξοδεύω λιγότερο πετρέλαιο; Αν ναι, τότε πως θα γίνει αυτό; χρησιμοποιώντας τα μέσα μεταφοράς, το ποδήλατο, τα πόδια μου,  κλπ.  Τους  εξήγησα πως  το 40% των προσωπικών μεταφορών μου γίνεται με το ποδήλατο. Έτσι έχω μάθει να σέβομαι τον πεζό και τους ποδηλάτες. Αρνούμαι να παρκάρω στα πεζοδρόμια και στους πεζόδρομους. Αρνούμαι να τρέξω στους δρόμους της Αθήνας γιατί κυκλοφορούν και πεζοί. Αρνούμαι να πάρω το αμάξι όταν πρόκειται να πάω κάπου που θα δυσκολευτώ να παρκάρω. Ακόμα και όταν τύχει να δυσκολευτώ να παρκάρω δεν κάνω μια ώρα κύκλους μέχρι να βρω. Παρκάρω κάπου πιο μακριά. Ε, και; Το πολύ πολύ να περπατήσω λίγο παραπάνω. Καλό θα μου κάνει. Τους εξήγησα πως δεν μπορώ να καταλάβω τη νοοτροπία του Ελληνα να προσπαθεί να παρκάρει ή ακόμα χειρότερα να διπλοπαρκάρει το αμάξι σώνει και καλά έξω απο το μαγαζί.

Έχουν γεμίσει τα κανάλια σκουπίδια; Κλείστε την τηλεόραση. Διαβάστε ένα βιβλίο. Πηγαίντε μια βόλτα! Σε εκείνο το σημείο έγινε λίγο χαμός γιατί κάποια κυρία πετάχτηκε (ορθώς) και παρατήρησε πως δεν υπάρχουν δρόμοι για να περπατήσουμε. Της εν λόγω κυρίας ο άντρας ειναι στο δημοτικό συμβούλιο της περιοχής. Θετικό αυτό! Τέλος πάντων της εξήγησα πως είναι κρίμα γιατί ακόμα και αυτό το λίγο χώρο που έχει δώσει το κράτος στους πεζούς τον «αρπάζουν» τα αυτοκίνητα.
Συζητήθηκαν αρκετά τέτοια θέματα στο 2ώρο και όλα κατέληγαν κάπου εκεί. Εν κατακλείδι παρατήρησα με μεγάλη μου χαρά που αν και μεγάλης ηλικίας (Μ.Ο. πρέπει να ήταν γύρω στα 40) καλωσόρισαν τις απόψεις μου. Μπορεί να τις βρήκαν λίγο «εξωπραγματικές» (μερικοί, άντρες κυρίως, μειδιούσαν χωρίς να μιλάνε) τους φάνηκαν πολύ λογικές. Μακάρι τουλάχιστον να τις περάσουν στις επόμενες γενιές. Αν τα μισά απο αυτά που έλεγα τους φάνηκαν θετικά, και αν τα μισά απο αυτά τα περάσουν στα παιδιά τους, σίγουρα τελικά δεν ειναι όλα τόσο χάλια…

Advertisements
Κατηγορίες:Unfiled
  1. Φεβρουαρίου 14, 2007 στο 8:11 μμ

    Τελικά, τα πάντα είναι παιδεία…

  2. Απρίλιος 11, 2007 στο 11:17 πμ

    Σήμερα κατέβαινα, όπως κάθε μέρα, με το ποδήλατο στο γραφείο. Στη συμβολή Σεβαστουπόλεως και Ερυθρού Σταυρού, στους Αμπελοκήπους, ένα ταξί σταματάει μπροστά μου για να αποβιβάσει επιβάτες. Από την μπροστινή πόρτα βγαίνει ένας κύριος, γύρω στα 80, και με αργές κινήσεις ανοίγει την πίσω πόρτα και βοηθάει μια κυρία, γύρω στα 75, να βγει κι αυτή.

    Δεν περνάνε 5 δευτερόλεπτα και, εν χορώ, οι δύο οδηγοί μηχανής, που έχουν σταματήσει κι αυτοί δίπλα μου, μην μπορώντας να περάσουν, αρχίζουν να κορνάρουν ανυπόμονα, ενώ βλέπουν μπροστά τα μάτια τους ότι δύο ηλικιωμένοι άνθρωποι αποβιβάζονται από ένα ταξί. Τα κορναρίσματα τα σιγοντάρουν και τα δύο αυτοκίνητα που περίμεναν πιο πίσω, που κι αυτοί προφανώς είχαν οπτικό πεδίο για να δουν ότι η καθυστέρηση είναι απόλυτα δικαιολογημένοι.

    Κοιτάζω με απορία τους δικυκλιστές δίπλα μου. Με το που κλείνει η πίσω πόρτα και βγαίνει έξω και η ηλικιωμένη κυρία, πριν ακόμα οι άνθρωποι προλάβουν να πάνε στο πεζοδρόμιο, αρχίζει νέα ραψωδία κόρνας: Μπιιιιιιπ, «Αντε ρε κουνήσου», «Ξύπνα ρε!» προς τον ταξιτζή για να ξεκινήσει. Η όλη φασαρία για μια δικαιολογημένη καθυστέρηση 20 – 25 δευτερολέπτων.

    Σίγουρα Χρήστο δεν είναι όλα χάλια, αλλά πολλά ρε γαμώτο είναι πολύ στραβά.

  3. Απρίλιος 14, 2007 στο 12:07 μμ

    Κάφροι υπάρχουν στην Ελλάδα σε μεγάλες ποσότητες, όμως το γεγονός οτι έχουμε αρχίσει να συνειδητοποιούμε κάποια πράγματα είναι ένα καλό βήμα. Πιστεύω πως οι επόμενες γενιές θα δείξουν ευαισθησία σε πολλά περισσότερα ζητήματα.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: