Αρχική > Unfiled > Marseille 2006

Marseille 2006

Μόλις γύρισα από Μασσαλία. Ήταν ένα πολύ κουραστικό, άλλα και ενδιαφέρον ταξίδι. Έμαθα πάρα πολλά πράγματα για τους γάλλους και τη νοοτροπία τους. Γιατί πήγα στη Μασσαλία; Γιατί εκτός από το διδακτορικό ασχολούμαι και με την εκπαίδευση ενηλίκων και βρέθηκα εκεί για να δω πως λειτουργεί ένα τέτοιο σχολείο. Μπορώ να πω πως έμεινα εντυπωσιασμένος σχετικά με την οργάνωσή τους. Οι γάλλοι καταφέρνουν να συνδυάσουν αρμονικά την ύπαρξη ισχυρών κοινωνικών θεσμών που προστατεύουν τον πολίτη και την επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Όχι! Το σύστημά τους δεν είναι άψογο, έχουν και εκείνοι κρούσματα διαφθοράς, άλλα τουλάχιστον κάποια λεφτά πλέον επενδύονται. Σε αντίθεση με εμάς που ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα επενδύσουμε γιατί ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ τους κατάλληλους ανθρώπους να τα διαχειριστούν αφού δεν επενδύσαμε ΠΟΤΕ στο ανθρώπινο κεφάλαιο.

Τέλος πάντων, τη στιγμή που μιλάω και για τα επόμενα έξι χρόνια τουλάχιστον, όλο το παλιό λιμάνι της Μασσαλίας ξεριζώνεται και στη θέση του θα μπει ένα πραγματικά σύγχρονο λιμάνι το οποίο θα αποτελέσει το βασικότερο λιμάνι της μεσογείου. Το πρόγραμμα λέγεται Euro-Mediterrane και έχει ξεκινήσει εδώ και δέκα χρόνια. Βασίζεται στο ίδιο πρόγραμμα που αναμόρφωσε και τη Βαρκελόνη και οι διαχειριστές ευελπιστούν ότι θα μεταμορφώσει και τη Μασσαλία με τέτοιο τρόπο ώστε να μετατραπεί από ένα εγκαταλελειμμένο λιμάνι μεταναστών στο πιο όμορφο πολυ-πολιτισμικό λιμάνι της Μεσογείου. Μιλάμε για μια περιοχή 310 εκταρίων (περίπου 300.000 στρέμματα) της οποίας οι χώροι θα μοιραστούν κυρίως σε 3 περιοχές. Στην επιχειρηματική ζώνη όπου θα εγκατασταθούν μεγάλες πολυεθνικές (το μεγαλύτερο ποσοστό), σε οικιστική ζώνη και σε ζώνη κοινής ωφελείας με ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Και φυσικά σε αυτά τα 300 χιλιάδες στρέμματα δεν είδα πουθενά κανένα «Μητροπολιτικό Πάρκο»… τέλος πάντων…
Μάλιστα στην ερώτησή μου σχετικά με το κατά πόσο θα ήθελαν να προσελκύσουν και εταιρίες που δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση (π.χ. Αμερική) η κοπέλα που μας έκανε την παρουσίαση γέλασε και μου είπε «…κυρίως αυτές!»
Όσον αφορά την εκπαίδευσή τους θα επισημάνω κάποια πράγματα που στην Ελλάδα θα τα δούμε σε πάρα πολλά χρόνια. Κατ’ αρχήν έχουν εφαρμόσει την αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης. Ο Καθηγητής πριν μπει σε τάξη περνάει από 3ετές πρόγραμμα θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης. Αν κατά την διάρκεια της αξιολόγησης ο καθηγητής «πατώσει» τότε έχει άμεση επίπτωση στο μισθολογικό του κλιμάκιο, ενώ τώρα συζητάνε την περίπτωση να ανταμείβουν τους καθηγητές που αριστεύουν κατά την αξιολόγηση. Τα σχολεία ανήκουν στην τοπική διοίκηση και χρηματοδοτούνται άμεσα από κει καθώς και από ιδιωτικούς φορείς οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν έναν φόρο εκπαίδευσης 2% στα σχολεία.
Όπως και στις περισσότερες χώρες, στα πανεπιστήμια μπαίνεις εύκολα και βγαίνεις δύσκολα (και όχι το ανάποδο που συμβαίνει στην Ελλάδα). Υπάρχει (στα περισσότερα, αν όχι σε όλα) προπαρασκευαστικό έτος. Στα 2 πρώτα χρόνια γίνεται μια γενική εκκαθάριση και όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει πάει σπίτι του. Όμως ακόμα και αν κάποιος δεν τα καταφέρει στο πανεπιστήμιο, μπορεί να απευθυνθεί στην «Πόλη των επαγγελμάτων» ώστε να βρει τι θέλει να κάνει και πως να το κάνει. Η Πόλη των Επαγγελμάτων είναι μια σύμπραξή του ιδιωτικού και δημόσιου φορέα με σκοπό την καθοδήγηση των νέων στον κόσμο των επαγγελμάτων, έτσι ώστε να βρουν τι τους αρέσει και πως να το κάνουν καλύτερα. Ο ρόλος του δεν είναι μόνο συμβουλευτικός άλλα και καθοδηγητικός. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται κατά ένα πολύ μικρό ποσοστό από την ευρωπαϊκή ένωση άλλα μόνο αν έχει θετικά αποτελέσματα και πάντα «μετά» και όχι «πριν». Αν ξεκινήσεις να δουλεύεις σε μια εταιρία, ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να σε αφήσει να φύγεις για ένα μεγάλο διάστημα αν του το ζητήσεις (π.χ. για να παρακολουθήσεις κάποια σχολή, κάποια σεμινάρια ή να ανοίξεις μια δικιά σου εταιρία) αν δεν τα καταφέρεις ή δε σου αρέσει τελικά η νέα σου περιπέτεια η θέση σε περιμένει και είναι υποχρεωμένος να στη ξαναδώσει. Αν δεν το κάνει η επιθεώρηση εργασίας του κλείνει το μαγαζί επί τόπου (και όχι μετά από 2-3 χρόνια και καμία 20αρια ΕΔΕ). Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, άλλα αν ξαναγυρίσεις μετά απο κάποιο διάστημα θεωρητικά θα είσαι σαφώς πιο παραγωγικός γιατί είτε θα έχεις επιμορφωθεί στο αντικείμενό σου, είτε γιατί δε θα αισθάνεσαι πλέον αδικημένος αφού για να ξαναγυρίσεις σημαίνει πως αυτή η θέση είναι για σένα η καλύτερη επιλογή.

Μου είπαν μάλιστα πως σε αυτή την περίοδο ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να πληρώνει το 75% του μισθού, άλλα μου φάνηκε too much για να ισχύει…
Συζητήσαμε και άλλα ωραία, αλλά θα χρειαστώ ακόμα περισσότερο χρόνο για να τα περιγράψω και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Δεν εξιδανικεύω τη Γαλλία, άλλωστε πολλά από τα κακώς κείμενα της Ελλάδας βασίστηκαν σε «γαλλικές» ιδέες. Απλά πιστεύω πως υπάρχουν πράγματα που θα ήταν καλό να υιοθετηθούν από το «ελληνικό» μοντέλο (όπως π.χ. η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, και η κατάργηση των καταραμένων πανελληνίων που μόνο σκοπό έχουν να ταΐζουν τα παράσιτα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που λέγονται «Φροντιστηριάρχες»)

Advertisements
Κατηγορίες:Unfiled
  1. Ιουλίου 2, 2006 στο 3:12 μμ

    Χρήστο, λυπάμαι που θα στο χαλάσω αλλά, είσαι σίγουρος ότι επισκέφτηκες τη Γαλλία;

    Ζω στη Γαλλία και εργάζομαι στο χώρο της εκπαίδευσης τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τίποτε μα τίποτε απολύτως απ’όσα αναφέρεις εδώ, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

    Η Μασσαλία δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό τμήμα της Γαλλίας. Οι Γάλλοι θεωρούν τη Μασσαλία και τα πέριξ κάτι σαν την ντροπή της Γαλλίας, καθ’ότι πολύ «νότια» (διάβαζε τριτοκοσμική) για τα γούστα τους.

    Απ’όσο κατάλαβα, επισκέφτηκες τη Μασσαλία καλεσμένος από κάποιον οργανισμό. Με εντεταλμένη ξεναγό, που σκοπό είχε να σάς δείξει τα επιτεύγματα και τα μεγαλεία. Από την πείρα που έχω αποκομίσει τόσα χρόνια εδώ βγάζω και μπορώ υπεύθυνα να σού πω ότι οι Γάλλοι, στο μόνο που έχουν γίνει επιστήμονες, είναι στην τέχνη του «πουλάμε φύκια για μεταξωτές κορδέλλες».

    Μια τέτοια παρόμοια επίσκεψη είχε υποστεί και ο Καββαθάς πριν από χρόνια και θυμάμαι, έγραφε στους Τροχούς, εξυμνώντας την πειθαρχικότητα και την ωριμότητα των εργατών στην Πεζώ, την ώρα που εμείς εδώ διαβάζοντάς τον, κρατούσαμε την κοιλιά μας απ’τα γέλια, τόσο πολύ απείχε αυτό που τού έδειξαν και πίστεψε για αληθινό, απ’την πραγματικότητα.

    Δεν μπορώ να καταχραστώ του χώρου σου και της φιλοξενίας, ούτε μπορώ να γράψω τόσο κείμενο για να σού αναλύσω, ένα προς ένα, τα σημεία που αναφέρεις και το πόσο καμιά σχέση δεν έχουν από την πραγματική πραγματικότητα στη Γαλλία.

    Απλά, θέλω να σε παρακαλέσω κι εσένα και όλους όσους γράφετε (σχετικά με ό,τιδήποτε άλλωστε), να έχετε υπ’όψη σας ότι μπορεί τα στοιχεία που έχετε, να μην είναι και τόσο σωστά! Σήμερα κιόλας ο φίλος μου ο Θάνος από τη Φινλανδία, ποστάρει ένα πολύ καλό κομμάτι-απάντηση σ’ένα άρθρο γεμάτο ανακρίβειες, που πέρασε στην Ελευθεροτυπία!

    Σ’ευχαριστώ για τη φιλοξενία

    Φοίβος απο το Παρίσι.

  2. Ιουλίου 2, 2006 στο 4:47 μμ

    Φοίβο κοίταξε να δεις τι γίνεται.

    Ότι γράφω το γράφω επειδή μου το είπε άνθρωπος ο οποίος σπουδάζει και τα δυο το παιδιά στη Γαλλία (απο επιλογή) και ο ίδιος έχει μεγαλώσει εκεί. Δεν μπορώ (προφανώς) να διασταυρώσω τα στοιχεία. Άλλωστε επισκευθήκαμε και αρκετούς οργανισμούς που λειτουργούν κατα αυτόν το τρόπο (όπως π.χ. ανέφερα την Πόλη των Επαγγελμάτων http://www.citedesmetiers.fr/). Δεν ξέρω τι λένε οι Παριζιάνοι για τη Μασσαλία, πάντως αυτό που είδα εγώ σε μακέτες είναι μια πραγματικά πολύ φιλόδοξη προσπάθεια αναβάθμισης της πόλης.

    Θα ήθελα να μου πεις που κάνω λάθος στα λεγόμενά μου. Άλλωστε όπως είπα και στο κείμενο προφανώς και δεν εξιδανικεύω την Γαλλία, άλλα απλώς υπάρχουν πράγματα που καλό θα ήταν να υιοθετήσουμε και στην Ελλάδα.

    Όσον αφορά τον Καββαθά, να σου θυμίσω (επειδή δεν το γνωρίζεις, προφανώς) πως φίλος μου που δουλεύει στο μετρό όταν έρχεται επιτροπή απο την ΕΕ φεύγει (μαζί με άρκετούς άλλους) και πάνε για καφέ για να μην φαίνονται οι υπερ-άριθμοι. Αν νομίζεις οτι οι γάλλοι πουλάνε φύκια για μεταξωτες κορδέλες (που ισχύει εν μέρει) τότε οι Έλληνες δεν πουλάνε τίποτα απολύτως.

  3. Ιουλίου 3, 2006 στο 4:27 μμ

    Χρήστο,
    το θέμα δεν ήταν η Μασσαλία. Οντως, αυτά που είδες είναι ένα έργο που εξελίσσεται εδώ και χρόνια. Το θέμα ήταν όμως τα σχετικά με την εκπαίδευση και την εργασία, στη Γαλλία. Και νομίζω ότι έφτιαξες άθελά σου για την Γαλλία, μιά εικόνα που απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

    Θέλησα, μια και μού το ζήτησες εξ’άλλου, να σού απαντήσω στα σημεία αυτά. Ομως το τεράστιο κείμενο, δεν θα ήταν δυνατό να το περάσω εδώ. Γιαυτό αν θες σε παρακαλώ, δες εδώ, την απάντησή μου για τη Γαλλία.

    Φιλικά,

    Φοίβος

  4. MANOLIS
    Νοέμβριος 28, 2006 στο 12:39 πμ

    Esto kai poli arga vrika kapoion Ellina pou episkeftike tin Massalia stin opoia diameno gia ta teleutaia dio xronia . Ergazomai se mia etairia mesa se auto to EURO MEDITERANEE …
    Sigoura edo iparxoun pragmata pou tha itan kalo na ta efarmosoume kai stin Ellada opos poli sosta diavasa . Alla oxi kalitera na ektimisoume stin Ellada oti exoume .
    Eimaste pio mprosta me poli pio ligi ipodomi apo oti oi Galloi ,,Skeftite na eixame kai ipodomi

    Euxaristo gia ti philoksenia ,

    Manos .

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: